امروز یک دوشنبه خاص است برای اینکه بعد از مدت ها هوس کردم به وبلاگ قدیمی عزیزم سر بزنم. حالا چرا؟ چون دلم می خواست بنویسم. و خب شاید دیگر وبلاگ نویسی از مد افتاده باشه! ولی با این حال من دوست دارم این یادداشت های پریشان من...
قبل از آن، آخرین باری که موهایم تا سر شانه هایم بود دانش آموز دبیرستانی بودم...اخرین شنبه قبل از آمدنم به اینجا بود... موهایم هم یک وجبی پایین تر از آرنجم... نمی دانم چرا یک دفعه تصمیم گرفتم کوتاهشان یادداشت های پریشان من...